مسئول واحد مددكاري انجمن حمايت از كودكان گفت: نتايج يك تحقيق ميداني در ايران نشان مي‌دهد كه بيش از 50 درصد والدين تنبيه بدني كودكان را حق خود و يكي از راه‌هاي تربيت كودكان مي‌دانند. عصمت ياري در گفت‌وگو با مهر با بيان اينكه 27 ميليون كودك زير 18 سال در ايران وجود دارد، ادامه داد: آمار سازمان بهزيستي نشان مي‌دهد 144 هزار و 565 مورد كودك‌آزاري در 6 ماه اول سال 88 به اورژانس اجتماعي گزارش شده است. وي با اشاره به اينكه به‌طور متوسط روزانه 500 تا 1600 تماس با اورژانس اجتماعي برقرار مي‌شود، اظهار داشت: 11 درصد تماس‌هاي اورژانس اجتماعي در 9 ماه اول سال 88 در مورد كودك‌آزاري بوده است.

همچنين 9 ميليون كودك پايين‌تر از 6 سال در كشور وجود دارد و 30درصد از كودكان يك تا 5سال در معرض آزارهاي جسمي هستند. به گفته وي، 53 درصد آزارها توسط پدران و در كل 90 درصد آزارها توسط پدر و مادرها  يا ناپدري و نامادري و در فضاي خصوصي و منزل انجام مي‌شود. ياري با اشاره به اينكه از موارد گزارش شده كودك آزاري به انجمن حمايت از حقوق كودكان بيش از 90 درصد خانواده‌ها وضعيت نابسامان داشتند، گفت  كه در 26 درصد از موارد وجود اعتياد در خانواده و 28 درصد طلاق و در بقيه خانواده‌ها مشاجره و درگيري و بيماري‌هاي رواني در والدين گزارش شده است.

وي با بيان اينكه كودكان قرباني كودك‌آزاري هستند و نه علت آن، بررسي عواملي كه منجر به بروز اين مسئله اجتماعي مي‌شود را داراي اهميت دانست و گفت: بيشتر آزارها در فضاي خصوصي و توسط پدر و مادر انجام مي‌شود و تقريباً‌ همه موارد در خانواده‌هاي نابسامان است. 70درصد رفتار‌هاي خشن با كودكان در فضاي خانواده‌ها اتفاق مي‌افتد.

مسئول واحد مددكاري انجمن حمايت از حقوق كودكان افزود: رابطه معناداري ميان خانواده‌هاي نابسامان و تعداد و نوع آزار كودكان وجود دارد. كودكان در خانواده‌هاي نابسامان و معتاد بيشتر مورد آزار چندگانه و توأم جسمي، عاطفي، غفلت و جنسي قرار مي‌گيرند.

در خانواده‌هايي كه والدين سطح تحصيلات بالاتري دارند كودكان بيشتر مورد آزار عاطفي قرار مي‌گيرند. در كل در هر دو نوع خانواده كودك‌آزاري تاثير سوء بر شخصيت و خودپنداري كودك دارد و هر دو مانعي بر رشد عاطفي، رواني و اجتماعي كودك است. وي با بيان اينكه نهادينه‌بودن خشونت در خانواده‌ و بازتوليد اين فرهنگ در نسل‌هاي بعدي از دلايل فرهنگي كودك آزاري است، گفت: هنوز هم نزديك به 70 درصد خشونت‌ها در فضاي خصوصي و خانواده اتفاق مي‌افتد و مهم‌ترين تاثير اين خشونت ايجاد دوگانگي در شخصيت كودكان، محترم‌نبودن مفاهيم پدر و مادر و همزمان آسيب از جانب آنها خواهد بود.

تشويق به اعتماد و احترام به آنها و تاكيد بيش از حد در مورد اطاعت و حرف‌شنوي از والدين به‌رغم ازدياد و فزوني كاستي‌ها و غفلت‌ها و بي‌كفايتي والدين در تربيت فرزندان موجب تشديد احساس تنفر، گناه و خشم در كودكان مي‌شود.

وي اضافه كرد: در برخي موارد ما شاهد تماس تلفني كودكاني هستيم كه مورد آزار والدين قرار مي‌گيرند و احساس گناه شديدي در مورد اطلاع رساني آزار دارند.

ياري با اشاره به رواج استفاده از تنبيه جسمي و عاطفي تحت عنوان تربيت كودك و تاييد قانوني و عرفي آن‌كه به‌صورت هنجار پذيرفته شده است، گفت: نتايج يك تحقيق ميداني در ايران نشان مي‌دهد كه بيش از 50 درصد والدين تنبيه بدني كودكان را حق خود مي‌دانند و آن را يكي از راه‌هاي تربيت كودكان ذكر مي‌كنند و 40درصد والدين اقدام به تنبيه بدني كودكان كرده‌اند.

 و اين در حالي است که کودکان براي يک تربيت موجه و بجا و کارامد نياز به والديني تاثير گذار دارند و تاثير گذاري جز با روش هاي محبت آميز و صميميت مهيا نمي شود. تنبيه هاي بدني موضوع بحث و گفتگو در ميان بسياري از روان شناسان است . همه روان شناسان متفق القولند که تنبيه در آخرين مرحله جاي مي گيرد و آن هم نه به صورت ايجاد ضرب و جرح و آسيب هاي جسمي و روحي شديد. تنبيه مي تواند در نهايت امر به يک زدن پشت دستي منتهي شود و بر خلاف نظر افراد شدت تنبيه نمي تواند تاثير گذاري را بيشتر کند . ريشه اعتماد به نفس در دوران کودکي و نوجواني شکل مي گيرد و تنبيه بدني تيشه به ريشه اعتماد به نفس مي زند . کودک نياز به پذيرش در خانواده دارد. نياز دارد تا بداند هرچند دچار اشتباه شود باز هم سينه خانواده به رويش گشاده است و مي تواند مامن او باشد. لذا جاي خالي ارزيابي سلامت روان همسران پيش از ازدواج در ميان آزمايش هاي ضروري در اين زمان کاملا احساس ميشود چرا که افراد کودک آزار معمولا خود از سلامت روان مطلوب برخوردار نيستند .

همشهري